قصه ی عشق
+ نوشته شده در  شنبه 1386/05/06ساعت 1:31 قبل از ظهر  توسط هدیه  | 

+ نوشته شده در  شنبه 1386/05/06ساعت 1:29 قبل از ظهر  توسط هدیه  | 

+ نوشته شده در  شنبه 1386/05/06ساعت 1:27 قبل از ظهر  توسط هدیه  | 

                                             یا حق

ای همه ی وجود من نبود تو نبود من                                                                                                                               

 

با عرض سلام خدمت دوستان گل خودم....                                                                                                   

 

با تشکر از همراهی همه ی شما در نوشتن این وبلاگ..حقیقتش من بلد نیستم کتابی حرف بزنم چون عادت دارم با همه عادی صحبت کنم.خیلی به یه هم صحبت نیاز دارم امروز خبر دار شدم یکی از عزیز ترین دوستم بر اثر سانحه ی تصادف فوت شدن. خیلی دلم گرفت. ولی چه میتوانم کنم.. تنها چیزی که میتوانم انجام دهم فرستادن صلواته. با این وجود شعری رو  به اون مرحوم  تقدیم میکنم............................

اه که چقدر دلم گرفته خیلی دوست دارم گریه کنم ولی نمیتونم.چون باورم نمیشه دیگه نمیتونم ببینمش.دلم براش تنگ شده.

 

این  ثانیه ها چقدر نامردند      

                                        بعد از گذشت سالها دوستی.....

                                                                                            باز روی منحوس نامردی را رو کردند

حالا من ماندمو کوله باری از اندوه دوری

                                                           اندوه از دست دادن تنها دوست تنهایی

تنها یار روزهای جدایی از یار

                                          هر بار  با صدایش مینشستم به انتظار

ساعتها و ساعتها همینطور منتظر

                                         

                                            ولی گویی او نرفته ومرا میخواند

با همان صدای اهسته......

            

                                      بلند شو امده ان کس که انتظارش را می کشیدی

من مینگرم اما..........

                                      هیچ نمیبینم جز قاب عکس خالی از تصویر او

حالا هم گویی مرا خوانده

                                  غم مرا به قلب کوچک ماهی بسپار

او تاب تحمل دوری را دارد

                                    پس معطل نکن بیار ماهی دلتنگیرو

 من باز خوابم ؟

 نه بیدارم اری صدایش را میشنوم

                                                  ولی نمیتوانم او را در اغوش بگیرم

اه چقدر این ثانیه ها نامردند    

حتی مهلت خداحافظی را به من ندادند

                                                    ولی .......................................

 

حالا ماهی دلتنگی را می اورم  

                                                     اونم تاب دوری نداشت گفت نه نگو

 من دلگیرم از این ثانیه ها

                                          وداع را برایم دشوار کردن

 

مرگ دوست را به جان بخر

                                         این اخرین کلام ان ماهی بود

من هم با تمام وجود مرگش را به وجودم بخشیدم

                                                          حالا کمی ارام شدم

ولی باز دلتنگی سراغم امد

                           ولی این بار من مرگ را به جان خریده بودم

پس دیگه نمیترسم 

                              چون کلام ماهی دلتنگیم اثر خود را کرده بود

 نمیترسم و میگم        

 

 

                                 من زنده ام و زندگی میکنم                                                                                

 

 اری من زنده ام و زندگی میکنم

                                           با یاد ان دوست خوبم

 

 با تشر از همه دوستانی که در کنارم بودن. لحظه به لحظه ی این دلتنگی وجودشان برایم تکیه گاهی است محکم. بازم ممنون  با تمام وجود بر دستانشان بوسه ای مینشانم و با تشکر از همسر مهربا ک پا به پایم امده و از هیچ کمکی دریغ نکرد بازم ممنون

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/04/03ساعت 1:30 قبل از ظهر  توسط هدیه  | 

                                           inthe name of god

              ba tashakoor az hameye dostani ke az webloge man didan kardan                          .

.

                                  .   sorry en taip mikonam vali inroza hoseleye farsi taip kardano nadaram

kheili delam gerefte.mikham chand rozi az in donya faregh sham be khodam beresam vali

 

dar har hal hala kami behtaram vaghti mibinam dostam be didane weblogam miyan khoshhalam


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/03/27ساعت 5:16 بعد از ظهر  توسط هدیه  | 

                                                                                                                                                                                                             

یا هو

ای خوبم !

مرمرین پله ی ان غرفه ی عاج

ای دریغا!

                                    که زمان بس دور است

                                                                                لحظه ها را دریاب

                                                                                                                       چشم فردا کور است…………

من هدیه موسوی هستم سال 1382 با همسرم اشنا شدم.بالاخره سال بعد ازدواج کردیم.سال 1383 صاحب فرزند پسر شدیم اسمش را مسلم گزاشتیم با کلی عشق و علاقه پسرم بزرگ شد.تا سال 1385 دخترم سلما به دنیا امد.اری حالا صاحب 2 فرزندم.

همسرم مهندس شیمی است.سعی کردیم زندگی خود را با عشق اغاز کنیم .همینطور هم شد.الان من خوشبخت ترین خانواده را دارم.......

عشق و محبت تنها هدیه ای است که نمی شود بسته بندی کرد.

این اولین حرف عاشقانه ای بود که در اولین نامه به همسرم  گفتم ..............اری عشق.......این واژه بود.شاید به نظر خوانندگان وبلاگم کم حرفی باشد ولی من هر ساله روز سالگرد ازدواجم همین جمله را به او هدیه میکنم.......چون او عاشق این جمله  بوده و هست و خواهد بود..........                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

 

روزمره های زندگی،معبدو مذهب شما است،با تمامی وجود وارد ان شوید.

حقیقت زندگی،خود زندگی است که نه اغاز ان در زهدان و نه پایان ان گور است.

 

اولین بوسه،نخستین گل بر شاخهی درخت زندگی است.

 

 

سکوت یکی از اسرار عشق است.در زندگی مشترک،به یکدیگر عشق بورزید ولی از ان ،زنجیر اسارت نسازید و اجازه دهید تا عشق،همچون دریایی مواج،ساحل روح  شما را به هم پیوند دهد.

 

اری!!سکوت عشق همیشه همراه من بوده چون از ابرازش همیشه وحشت داشتم ولی حالا دیگر نه !

 

Silence is one of the mysteries of love.

 

عشق ، ان شراب مقدسی است که خدایان از قلب خود می گیرند و درون قلب انسانها می ریزند.

 

Love has no other desire but to fulfil itself.

 

 

 

 

 

                                                                                                                                                                                                                               

                  

+ نوشته شده در  سه شنبه 1386/03/15ساعت 1:42 قبل از ظهر  توسط هدیه  | 

                                                        به نام او                                                                       سلام به تمامی دوستانی که لطف کردن و از وبلاگم دیدن کردنو و ممنون از halgin   کمکش خیلی به وقت بود امیدوارم موفق باشه.    

در خیالم ستارهای هست اتشین رنگ 

                                                         در میان اسمانم اوست که میدرخشد

وجودش ارامشم شد ولی.......

                                              یک روز خاموش شد دیگر ندیدمش

صدایش کردم....

                           اما جوابی نشنیدم.....

رفته بود .....

                   نمیدونم چرا ولی منو ععاشق کردو رفت

حالا من موندمو یه دنیا محبت در دل تنها و کلی حرف نگفته

                       اره اومد کسی که انتظارشو داشتم                  چه مهربان چه لطیف        

اما میترسم.......

                                    میترسم بره جای خالیشو نمیتونم تحمل کنم ولی نه خودشه  همون ستاره

+ نوشته شده در  سه شنبه 1386/03/08ساعت 1:33 بعد از ظهر  توسط هدیه  | 

                     نام نامی یکتا                                                                                                گفتم از کجا اغاز کنم گفتی از عشق هم اوکه سراغاز تمامی خوبیهاست پس من هم میگویم....با سلام بر عشق انجا که وجود من و تو معنا مییابد همانجا که منها ذوب میشوند ما را به وجود می اورند همان اقیانوسی که کرانش ناپیداست و سلام بر تو تویی که با وجودت عشق را شناختم و در یافتم چرا منصور پس از ان همه شکنجه هنوز بر سردار کوس اناالحق میزد و تفسیری برای تمشم زجههای عشاق در تمام عصور یافتم بلی یافتم عشق همان احساسی است که فاصله ها را نمیشناسد قرب و غربت با او غریبه اند .همواره عشاق با وجود بعد زمان و مکان در کنار هم هست                                               یادم اید اولین روز اشنایی را           میگذشتم از کوچهی عشق           چون که خوب میدانستم          او از این راز دل بستن بی خبر  خواهد ماند      ولی دیگر هرگز        من نخواهم رفت انجا   من گذر نخواهم کرد      اندر ان کوچه ی رویا       چون که خوب میدانم      گشته این راز بر ملا

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/03/07ساعت 2:2 قبل از ظهر  توسط هدیه  |